Gemoedelijk dalen de regendruppels neer terwijl we de laatste rommel ingepakken, naar het station tuffen en om half tien in de trein richting Schiphol zitten. Met een kwartiertje vertraging - dat uiteindelijk een half uurtje werd - opgestegen en over de Farœr eilanden naar IJsland gefladderd. We waren amper de bagagehal binnen of we zagen onze tassen al op de lopende band staan. Geen ingewikkelde douane toestanden, dus direct doorgelopen naar de stal van de autoverhuurder. We waren aangenaam verrast door het weer: strakblauwe lucht en een warm zonnetje...

In het centrum van Reykjavík is op maandagmorgen niet veel te beleven. Na een half uurtje rondrijden waren wij daar ook volledig van overtuigd en hebben we Reykjaví­k maar gelaten voor wat 't was. Door de toltunnel (ISK 800) naar Akranes gereden om daar te ontdekken dat de supermarkt pas om 12 uur open gaat. Langs de Hvalfjörður naar de Glymur waterval gereden, die helaas weinig voor stelde (later bleek dat we een paar uur hadden moeten lopen om bij de goede waterval te komen...). Onderweg bij de Olis een flatkaka (rechthoekige licht-elastische stugge koude pannekoek) met geroosterd lamsvlees gegeten.

We hebben een rustige ochtend gehad in het hostel. Na een bak koffie op weg om Snæfellsnes te verkennen. Vanuit 't hostel een stukje westwaards langs de kust gereden en de eerste zijweg omhoog genomen. Eerste halte was 't zwarte kerkje van Frambúðir. Dwars door de lavavelden en met continue uitzicht op de Snæfellsjökul naar Arnarstapi gereden. In een visserspub een tosti gegeten en toen langs de kliffen en door de lavavelden naar Hellnar gelopen om daar op 't terras in de zon een bak koffie te drinken. Dat was wel het laatste wat we verwacht hadden in IJsland te zullen doen: in je T-shirtje op een terras aan de zee... Na een half uurtje zitten min of meer de zelfde weg weer teruggelopen.

Vrijwel direct na 't vertrek uit Grundarfjörður zijn we een leuk achterafweggetje ingedoken dat vanzelf weer op de hoofdweg zou uitkomen. Naarmate dat weggetje vorderde werd de kwaliteit ervan steeds slechter. Inmiddels zijn we op 't gebied van onverharde weggetjes wel wat gewend, maar bij het naderen van een plas met een diepte van een centimeter of 30 besloten we om onze Hyundai Getz toch maar te keren en terug te rijden naar de hoofdweg.

De eerste fotostop van de eerste grijze dag was bij de turfkerk van Viðimýri. Iets later bij Glaumbær turfhuisjes van binnen bekeken. In Hofsós een kop koffie gedronken en over de pasweg door de sneeuwvelden naar Ólafsfjörður gereden. In Akureyri naar de webcam gezwaaid en iets verderop de Goðafoss gefotografeerd. Het bevroren Másvatn zag er zeer opmerkelijk uit.

Iets na negen uur zaten we al in de auto op weg naar Krafla. Geparkeerd op de grote parkeerplaats en ruim 2.5 uur wezen sjouwen door de rokende lava, pruttelpoeltjes, explosiekraters, sneeuwvelden en waanzinnige vergezichten. Terug bij de auto nog even naar Viti gereden en daar een rondje om 't turcoise meer gelopen (in een krater) en bij de energiecentrales wezen kijken.

Beetje grauwe lucht dus een mooie dag voor een autoritje. Eerste halte is Húsavík om een bijna lege benzinetank te vullen en een bijna volle blaas te legen. Daarna door gereden naar Mánárbakki waar volgens de receptionist van ons guesthouse papegaaiduikers te zien zijn. Toen we daar aankwamen zagen we een paar vogels vliegen die misschien papegaaiduikers waren, maar verder helaas niks gezien. Er stond best een koude wind dus besloten we maar verder te gaan.

Rond half zeven waren we allebei al klaarwakker en scheen de zon volop, terwijl er matig weer was voorspeld. Na een banaan in de auto gesprongen en naar Hverfell gereden. Auto geparkeerd aan de voet van de krater en bovenlangs een zeer windering rondje om de krater gelopen. Het is mooi om te zien hoe verschillend de vulkanen zijn.

Toen we wakker werden, was het wederom een heerlijk zonnige ochtend. Ons hostel lag aan de oostkant en de zon brandde op het dak. Na een ontbijtje zijn we op pad gegaan. Eerst een stukje verder de fjord op, (ff ruzie gemaakt met een schaap, haha) en daarna weer terug langs de watervallen en het mooie bergweggetje. Alles zag er nog mooier uit dan gisteren.

Half negen reden we al in westelijke richting. Omdat we nog tijd over hadden voordat we ons moesten melden voor de papegaaiduikertoer, hebben we nog een stop gemaakt bij 't ijsbergenmeer. Dit keer helaas geen zon, dus goed dat we daar gisteravond al waren geweest. Na een stukje te hebben gelopen langs 't water, met een ouwewijfenbootje door 't water gevaren. Weer terug aan land verder gereden naar de Ingólfshöfði.

Bij het opstaan scheen de zon volop, dus al om negen uur zaten we in de auto naar 't national park. Bij 't informatiecentrum rondgekeken en een filmpje over de uitbarsting van 1996 gezien. Stukje gereden, Skaftafellsjökel en Svinafellsjökel gefotografeerd en een stukje gelopen bij Svinafell.

Bij het wakker worden giet 't. Na 't ontbijt giet 't nog en als we alle zooi in de auto gekwakt hebben en rijden, giet 't nog steeds. Eerste halte is de kloof Fjadrárgljúfur die er in dit naargeestige weer spookachtig uitziet. Via de Skógafoss waar we naar boven zijn gelopen en de Seljalandfoss waar we achterlangs zijn gelopen belandden we in Hella voor voedsel en benzine. Intussen was het opgehouden met regenen en af en toe spiekte de zon al weer tussen de wolken door.

Van 't hostel in Laugarvatn naar Kerið gereden. Na een korte motregenachtige en winderige fotostop weer verder naar þingvellir. Na een kort rondje lopen weer snel in de auto gedoken omdat we wegspoelden; zo hard kwam de regen met bakken tegelijk naar beneden. In de auto een halve bak koffie gedronken en de andere helft van die koffie tijdens het wegrijden over 't dashboard en in de ventilatie gekieperd (oeps, foutje).

's Ochtends (voor onze begrippen...) vroeg opgestaan en naar Perlan gelopen. Mooi uitzicht over de stad en een leuk opgezette tentoonstelling over een paar honderd jaar IJslandse geschiedenis. Toen we 't daar gezien hadden verder gelopen naar de Hallgrímskirkja die van boven tot onder in de steigers stond voor onderhoud.

Aangezien ons vliegtuig al om acht uur 's ochtends van Keflavik zou opstijgen, moesten we op een mensonterend tijdstip opstaan en met de flybus naar 't vliegveld. Drie uur vliegen en twee uur tijdsverschil later zetten we voet aan de grond op Schiphol waar onze tassen vrijwel gelijk de aankomsthal kwamen binnenrollen als wij zelf.